Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email

Projekt o kryptonimie „HDP” (Hochdruckpumpe – pompa wysokociśnieniowa) będący w rzeczywistości działem wielokomorowym, narodził się w 1941 roku. Niemcy opracowali nową broń znaną dziś jako V-3 na podstawie starych koncepcji francuskich. Pomysł ten podobał się Hitlerowi, który widział w nim urzeczywistnienie marzeń o celnym i ciągłym ostrzale Londynu. W roku 1943 utworzono poligony doświadczalne w okolicach Magdeburga oraz w Zalesiu, w okolicy Międzyzdrojów. We Francji wybudowano również olbrzymi bunkier, który miał pomieścić 50 baterii V-3 w miejscowości Mimoyeques. Planowano osiągnąć nośność pocisku na odległość ok. 160 km. Prowadzono doświadczenia nad pociskami o kalibrze od 100 do 150 mm. Długość pocisków wynosiła od ok. 35 cm do 3 m. Nadzór nad pracami badawczymi w 1944 przejął Hans Kammler. Do końca wojny zbudowano na rozkaz Hitlera kilka polowych „wyrzutni” we Francji, ale efekty były raczej nieznaczne.

Projekt zarzucono ze względu na problemy z materiałem oraz zbyt częste zużywanie się i niszczenie poszczególnych członów konstrukcji.

Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email