Nebelwerfer 41

Wyrzutnia sześciopociskowa o ciężarze ok. 540 kg

Powstała w 1935 roku (pracował nad jej udoskonaleniem Dornberger – późniejszy szef Peenemunde)

Pociski odpalane były elektrycznie

Załoga składała się z 4-6 żołnierzy

Nebelwerfer 40/41

Ciężar ok. 540 kg

Odpalanie pocisku o kalibrze 28 cm z odległości 15-20m za pomocą przewodu elektrycznego

Obsługa 4-6 żołnierzy

Nebelwerfer 42

Konstrukcja rurowa na 5 pocisków

Ciężar ok. 550 kg

Pozostałe dane jak we wcześniejszych modelach

Nebelwerfer 42/43 (Wurfgerat 42/43)

Czteropociskowa konstrukcja kratowa

Kaliber pocisków 32 cm (320 mm)

Stosowana w dużych skupiskach

Odpalanie pocisków elektryczne

Wurfgranate WGr kal. 32 cm

Wyrzutnia pojedyncza zestawiana najczęściej w zespół 4 wyrzutni

Kaliber pocisków 32 cm (320 mm)

Wurfrahmen 40

Wyrzutnia 6 pocisków zainstalowana na opancerzonym ciągniku

Kaliber pocisków 32 cm (320 mm) lub 28 cm

Zasięg pocisku do 2200 m

Panzerwerfer 42 (Sd. Kfz 4/2 Maultier)

24 pociskowa wyrzutnia o regulowanym kącie nachylenia szyn

Odpalanie elektryczne z wnętrza transportera

Wprowadzony do uzbrojenia w 1943 roku

Panzerjäger Bren 731

Transporter będący kompilacja kilku projektów, również angielskich

Długość 3,65 m

Szerokość 2,05 m

Wysokość 1,60 m

Pociski rakietowe 12 mm

E-5 Wanze Ausf m RPzB 54

Transporter wprowadzony do uzbrojenia w marcu 1945 roku

Długość 3,55 m

Haubica rakietowa 380 mm

Stosowana rzadko w okresie II wojny światowej

WGr kal. 32 cm na transporterze

Zastosowanie kilku wyrzutni kalibru 320 mm na gąsienicowym transporterze

Razem 6 wyrzutni odpalanych ze środka elektronicznie