Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email

 Hans (niektórzy piszą Heinz) Kammler urodził się w Szczecinie (o czym mało kto wie) – Stettin – 26 czerwca 1901 roku. Jego numer partyjny to 1011855, a numer SS – 113619. Do Allgemaine SS przyłączył się w 1938 roku, a w 1941 roku został przeniesiony do Działu Ekonomicznego SS. W tym samym okresie pracował również na potrzeby Ministerstwa Lotnictwa. Od 1942 roku jest szefem Amtsgruppe C i odpowiada za wszelkiego typu budowy prowadzone przez SS. Na potrzeby jego działalności stworzono tzw. SS Baustäbe, które zatrudniało tysiące pracowników. Organizacji tej podlegali również robotnicy pochodzący z obozów koncentracyjnych. Zakres prac grupy Kammlera był bardzo rozległy. W latach 1942-1944 zajmował się głównie rozbudową Wału Atlantyckiego oraz odgruzowywaniem niemieckich miast po alianckich nalotach. Znane są również jego działania na rzecz „ulepszania” urządzeń w obozach koncentracyjnych, co sprzyjało szybszemu uśmiercaniu więźniów (m.in. Oświęcim). Nieliczne dokumenty świadczą również, że odpowiadał za kilka akcji SS, które prowadzone były w warszawskim gettcie.

Kammler był pupilkiem Himmlera ze względu na bezgraniczne oddanie nazistowskiej ideologii oraz szybkie i skuteczne wykonywanie powierzonych zadań. W 1943 roku zaczął faktycznie piąć się po szczeblach kariery. W cywilu był inżynierem, nastepnie otrzymał tytuł doktora, a trafiając do SS był jedynie porucznikiem. W latach czterdziestych awansował na wyżyny władzy. W 1942 roku nadano mu stopień SS- Brigadeführera, w 1943 był już SS- Gruppenführerem oraz Generalleutnantem w Waffen-SS, a w 1945 roku SS- Obergruppenführerem i Generałem Waffen-SS. Te nominacje mówią same za siebie.

W 1943 roku na mocy podpisanego porozumienia między SS, Walterem Dornbergiem – szefem badań nad bronią rakietową w Penemunde oraz Albertem Speerem – ministrem uzbrojenia Rzeszy – Kammler otrzymał zadanie nadzoru nad budową podziemnej fabryki w Nordhausen o kryptonimie „Dora”. Miały w niej być produkowane rakiety V-1 oraz V-2. Mówi się, że przy tej budowie pracowało od 60 do 80 tysięcy więźniów. Kilkanaście tysięcy nie przeżyło ciężkich warunków pracy. Plan jednak został wykonany, czym Kammler zaskarbił sobie zaufanie najwyższych sfer w Rzeszy. Już w styczniu 1944 roku pierwsze pociski V-2 wychodziły z fabryki. Do końca wojny w fabryce „Dora” wyprodukowano około 6000 pocisków.

Grupę Kammlera nazwano „Sonderstab”. Była ona odpowiedzialna za realizację najtajniejszych i najbardziej zaangażowanych technologicznie prac. Zaprzestano obciążać Kammlera błahymi sprawami i powierzono mu akcje mające na celu przygotowanie przemysłu III Rzeszy do zajścia do podziemia (w dosłownym tego słowa znaczeniu). W 1943 roku Himmler osobiście mianował swojego podwładnego szefem „Jägerprogram”, który wiązał się z przygotowaniem produkcji myśliwca odrzutowego Volksjäger He-162. W tym samym roku nadzoruje budowę kompleksu „Schiler” koło Ebensee, gdzie miano produkować rakiety V-2.

W sierpniu 1944 roku SS zdobyła już pełnię władzy w III Rzeszy. Himmlerowi podlegały praktycznie wszystkie strategiczne prace nad nową bronią. Dlatego też Hans Kammler stał się szefem programu rakietowego oraz nadzorował rozwój prac broni V-1 i V-2. W 1945 roku marszałek Goring dał mu swoje poparcie dla prac na rzecz rozwoju nowych technologii, za które do tej pory odpowiadało Ministerstwo Lotnictwa. Pamiętać trzeba, że ministerstwo to prowadziło wiele tajnych badań nad nowoczesnymi, niekonwencjonalnymi środkami uzbrojenia i transportu.

Ciekawa informacją jest doniesienie jakoby Kammler nadzorował z ramienia SS budowę kompleksu „Riese” oraz prac prowadzonych w zamku Książ. Mimo, że nie są to fakty potwierdzone, można przypuszczać, że od 1944 roku nadzór nad tymi projektami przejęło SS i „Sonderstab” Hansa Kammlera.

27 marca 1945 roku Kammler osiąga szczyt władzy. Sam Hitler ustanawia go pełnomocnikiem do spraw uzbrojenia. Jego władza obejmuje Wehrmacht, SS oraz NSDAP. W kulminacyjnym momencie pracowało dla niego około 14 milionów ludzi. Motto Kammlera to „...nie liczą się ludzkie ofiary. Praca musi być wykonana i to w najszybszym możliwie czasie”.

Hans Kammler zniknął w kwietniu 1945 roku. Wyjechał z Berlina na inspekcję do Czechosłowacji. Prawdopodobnie miał wykonać jakąś misję w zakładach, Skody, które produkowały dość dużą ilość broni w ostatnim okresie wojny. Nikt nie wie dokładnie co się stało z tym generałem SS. Niektórzy twierdzą, że wrócił do Berlina i zginął w czasie walk. Bardziej wiarygodne źródła podają, że został zastrzelony przez Rosjan. Jeszcze jedna wersja informuje, że Kammler, obawiając się trafienia w ręce "bolszewików" popełnił samobójstwo.

Rzesza niemiecka odznaczyła go licznymi medalami: w 1939 roku Krzyżem Żelaznym 2 i 1 klasy, Wojennym Krzyżem Zasługi 1 klasy. W 1945 roku dołączył do swojej kolekcji Krzyż Rycerski i Wojenny Krzyż Zasługi ze szpadą oraz Szpadę i honorowy pierścień SS.

Generał Artur Nebe

Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email