Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email

W 1948 roku w miejscowości Qumran w rejonie Morza Martwego dokonano odkrycia niezwykle cennych tekstów pisanych, które dziś nazywane są „zwojami z Qumran”. Większość z tych pism dotyczy żydowskiej tradycji kapłańskiej, zawiera zbiory przepisów ceremonii świątynnych inne stanowią jedne z najstarszych fragmentów Starego Testamentu. W ciągu następnych lat badań, archeologom udało się odnaleźć 2 jaskinie wypełnione dużą ilością dzbanów zawierających cenne zwoje.

W 1952 roku miało miejsce kolejne niezwykle interesujące odkrycie. W marcu tego roku grupa badaczy pod kierownictwem Rolanda de Vaux trafiła na nieznaną dotychczas jaskinię nr 3. Z jej wnętrza wydobyto zwój, który różnił się od wcześniejszych znalezisk. „Rękopis” zastał bowiem wyryty na powierzchni miedzianej blachy. Mimo że wykonanie zapisu na tak trwałym materiale sugerowało jego wielką wagę, to zapoznanie się z jego treścią stanowiło dość duży problem. Przez kilka lat żaden z badaczy nie był w stanie zaproponować metody, dzięki której można byłoby w sposób bezpieczny rozwinąć miedziany zwój. Dopiero w 1955 roku profesor H. Wright Baker podjął się tego zadania. Delikatne rozcięcie pozwoliło odczytać sensacyjną wiadomość zostawioną potomnym 2500 lat wcześniej (!). Na miedzianej powierzchni wyryto listę ukrytych skarbów świątynnych. Spis zawierał 64 skrytki wypełnione ponad 4,5 tysiącami talentów złota. Badacze oceniają, że chodziło o skarb ważący od 70 do 200 ton złota i srebra (!). Dodatkowo lista zawierała informację o kilkuset przedmiotach wykonanych ze srebra i takiej samej ilości wykonanych ze złota.

Miedziany Zwój zawiera szczegółowy opis zawartości skrytek i ich precyzyjna lokalizację. Pierwsza na liście jest kryjówka w której złożono „skrzynię z monetami zawierającą 17 talentów, która została ukryta w fortecy w Dolinie Achor, na głębokości 40 łokci pod schodami wejścia wschodniego”. W tym samym rejonie „w glinianej jamie, która znajduje się na dnie winnej prasy, ukryto 200 talentów srebra”, a w innej skrytce „w jamie wschodniej, na północy, w zagłębieniu ukryto 70 talentów srebra”. W kolejnych punktach podano dalsze lokalizacje i zawartość depozytu. „W Wielkiej Cysternie, która znajduje się na Dziedzińcu Perystylion, w wapiennym dnie, naprzeciwko górnego otworu ukryto 900 talentów”, „w zagłębieniu Starego Domu Danin, w Platformie Łańcucha ukryto 65 sztab złota”. Skrytka 32 znajdowała się „w jaskini obok fontanny należącej do Domu Hakkoza (skarbników świątynnych). Kop sześć łokci. Znajdziesz tam sześć sztab złota”.

Kto był właścicielem tych bezcennych skarbów? Sztaby złota i srebra oraz liczne przedmioty liturgiczne pochodzą najprawdopodobniej ze Świątyni Salomona i zostały ukryte przez kapłanów w VI w p.n.e., zanim została ona zniszczona przez Babilończyków. Uciekając przed najeźdźcą bezcenny skarb świątynny został zdeponowany w wielu różnych miejscach zlokalizowanych w rejonie Jerycha, Qumran i świątyni jerozolimskiej. Najprawdopodobniej po ukryciu skarbca wykonano dokładny spis skrytek, który w późniejszym okresie został złożony w jaskini nr 3, odkrytej w 1952 roku.

Odkrycie i zawartość Miedzianego Zwoju wydaje się wręcz nieprawdopodobne i przypomina scenariusz hollywoodzkiego filmu. Jednak spis z Qumran jest znaleziskiem rzeczywistym i dość dobrze opisanym publikacjach archeologicznych. Nikomu oficjalnie nie udało się jednak odnaleźć żadnego ze schowków. Powodem jest fakt, iż przez 2500 lat od momentu ukrycia tych skarbów, teren na którym zlokalizowano kryjówki zmienił się nie do poznania. Wskazówki, które dla starożytnych były czytelnie, dziś nie są tak oczywiste. Bezcenny skarb wciąż więc spoczywa rozproszony w 64 skrytkach, czekając na swojego odkrywcę.

	Ruiny Qumran
	Jaskinie w Qumran
	Roland de Vaux
	Miedziane zwoje z Qumran
	Henry Wright Baker

Strona główna | Artykuły | Linki | Literatura Eksploracyjna | Email